भारतातील कला ही जीवनाचा पर्याय बनून राहिली आहे; लिखित इतिहासाची प्रथा रूढ होण्याच्या खूप आधीपासून, या सांस्कृतिकदृष्ट्या समृद्ध आणि वैविध्यपूर्ण भूमीत जन्मलेल्या प्रत्येक व्यक्तीच्या दैनंदिन अस्तित्वात ती गुंफलेली आहे. या भूमीत जन्मलेल्या लोकांनी आपल्या कथा, महत्त्वाच्या घटना आणि आपला सामूहिक भूतकाळ नोंदवण्यासाठीच नव्हे, तर दैनंदिन जीवनातील साध्या वस्तू सुशोभित करण्यासाठी आणि अधिक आकर्षक बनवण्यासाठीही लेखनाव्यतिरिक्त स्वतःला व्यक्त करण्याची साधने विकसित केली. भारतात कला निर्माण करण्यासाठी वापरल्या जाणाऱ्या साहित्याची व्याप्ती मातीपासून धातूपर्यंत पसरलेली आहे; प्रत्येक माध्यम त्या त्या भागातील लोकांच्या कौशल्यांना आणि गरजांना सर्वोत्तम रीतीने व्यक्त करण्यासाठी विकसित झालेल्या, स्थानिक वैशिष्ट्यपूर्ण अशा अनोख्या तंत्रात हाताळले जाते. हजारो वर्षे लाभलेल्या राजाश्रयामुळे गतिशील आणि स्पर्धात्मक वातावरणात कलेचा बहर फुलला, आणि राजासाठी ज्ञानाचे सर्वोच्च मापदंड निश्चित करण्यात आले होते. आश्रयदाता म्हणून राजाने चौसष्ट कला (कला आणि कौशल्ये) जाणून घेणे व त्यांची चिकित्सा करणे अपेक्षित होते, आणि तो अनेकदा स्वतः कलाकारही असे.

भारत आणि तिथले लोक यांच्याइतके तंत्र आणि अभिव्यक्तीचे वैविध्य इतर कोणत्याही देशात नाही. कुशल कारागिरांकडून पिढ्यान्पिढ्या चालत आलेली पारंपरिक “हस्तकले”ची तंत्रे आजही टिकून आहेत, तर या माध्यमांतून होणारी कला, म्हणजेच अभिव्यक्ती, बदलत्या काळानुसार विकसित होत आणि जुळवून घेत राहते. टिकून राहण्याच्या जिद्दीने, अशी पारंपरिक “हस्तकला” पाश्चात्त्य परंपरांचे अनुसरण करून चित्रे काढणाऱ्या आणि शिल्पे घडवणाऱ्या समकालीन कलाकारांच्या स्वरात आणि अभिव्यक्तीत पोहोचली आहे.

Featuring:
भारतातील प्रत्येक राज्याच्या स्वतःच्या कला, हस्तकला आणि साहित्य आहेत, ज्यांवर स्थानिक परिस्थिती, साहित्य, आवडीनिवडी आणि…
भारतातील प्रत्येक राज्याच्या स्वतःच्या कला, हस्तकला आणि साहित्य आहेत, ज्यांवर स्थानिक परिस्थिती, साहित्य, आवडीनिवडी आणि आश्रयदाते यांचा प्रभाव पडला आहे. कलाकार आणि कारागिरांना राज्यकर्ते आणि व्यापारी आश्रय देत असत. त्यांनी अशी व्यवस्था पाळली की ज्यांना कला हवी असे, ते कलाकार जिथे राहत तिथे जात. कलाकार प्रामुख्याने ग्रामीण भागात राहत असल्याने, इतिहास आणि संस्कृतीने समृद्ध असलेल्या ग्रामीण भारतात कला दैनंदिन जीवनात रुजलेली आहे.

कलाकार प्रामुख्याने स्थानिक पातळीवर काय उपलब्ध आहे त्यानुसार धातू (सोने, चांदी, तांबे, पितळ, जस्त), कापड (कापूस, रेशीम, लोकर), प्राण्यांपासून मिळणारी उत्पादने (चामडे, हाडे), वनस्पतीजन्य साहित्य (लाकडाच्या लगद्याचा कागद, पाने, लाकूड), दगड (ग्रॅनाइट, संगमरवर, वाळूचा दगड, चुनखडी) इत्यादींवर काम करतात. चित्रकला, शिल्पकला, कोरीवकाम, विणकाम, छपाई, शिवणकाम ही भारतातील कला आणि हस्तकलांच्या विस्तृत विविधतेची केवळ काही उदाहरणे आहेत.










